Ni Jess Santiago

(Sabi ng may-akda "Kunyari Pambie si Adi ang nagbabasa nito sa'yo.")

Lipuna'y malupit pagkat pinaglayo

Ang nag- iibigan nating mga puso.

Tipid sa pasahe'y, tipid sa pagsuyo,

Sa hirap ng buhay, bihirang magtagpo.

Lagi tayong sabik sa isa't isa.

Mabuti na lamang at may cellphone, sinta,

Ilang pindot lamang sa hanay ng letra,

Sa halagang piso'y nakokontak kita.

Salamat sa cellphone, salamat sa texting,

Kahit magkalayo tayo'y magkapiling.

Ay, kung alam mo lang, para akong lasing

Pagkat ang ring tone ko ay ang theme song natin.

At dito sa screen, sa munting bintana,

Ang nakalarawa'y ikaw, aking mutya!

Laging nakadungaw ang maamong mukha,

Ay, ang ngiti mo, giliw, kadluan ng tuwa.

Kaya maya't maya'y aking tinitiyak

Na may signal ako at 'di maglolobat

Pagkat kung sakaling hindi ako makontak,

Pabayang sarili'y 'di mapapatawad!

Cellphone ko'y second- hand at lumang modelo,

Kantyaw ni Jess Abrera ay "panggadgad ng yelo,"

Pero hindi bale, sa pag-ibig ko sa iyo

Ay laging sariwa, at laging brand new.

Kaya kahit anong tukso ang marinig,

Taas ang nook ko at tuwid ang tindig.

Ang mas mahalaga'y ang ating pag-ibig

At kahit sandali'y tayo'y magkaniig.

Ay! Tiniis ko ang hindi tumawag

Para ang aking load, 'di maubos agad.

Patext-text lang ako, e kasi nga, swithart,

Masakit sa bulsa ang presyo ng cell card.

At ang mas masakit, may gustong humadlang

Sa ating long distance na pagmamahalan!

Aba, ang text message, gusto raw buwisan

Nitong ating bwisit na pamahalaan!

Aba'y walang puso! Kung meron man marmol!

Sa nagpanukalang mga asong ulol,

Pangako mahal ko, tiyak na bubukol

Panggadgad ng yelong aking ipupukol!

Nagtitipid ako pagkat nagmamahal

Kaya manalig ka't maniwala, Mahal.

Dahil ang maiipon kahit butal- butal,

Malaking tulong din sa araw ng kasal.